انتخابات شوراهای اسلامی و مسئولیتهای نسل تحصیل کرده آروق
چهارمین دوره انتخابات شوراهای اسلامی شهر و روستاهای سراسر کشور همزمان با انتخابات ریاست جمهوری در تاریخ ۲۴ خرداد سال ۹۲ برگزار خواهد شد .
انتخابات شوراهای اسلامی از یک نظر برای روستای آروق و سایر روستاها و شهرهای کشور از مهمترین انتخاباتها به شمار می رود چون در سایر انتخابات از قبیل مجلس و یا ریاست جمهوری شاید نقش روستایی مثل آروق زیاد پررنگ نباشد و نتیجه آن انتخابات تابعی از آرای کل کشور و یا شهرستان است ولی در انتخابات شوراها با توجه به اینکه مردم به صورت مستقیم با منتخبین خود در تماس بوده و برای رفع مشکلات روستا با آنها در ارتباط هستند اهمیت این انتخابات مشخص می گردد .
مسئله ای که در انتخابات امسال متفاوت از سایر انتخاباتها بود افزایش مدت زمان حضور شوراهای دوره سوم در پست شورا بود چون سومین دوره این انتخابات در سال ۸۵ برگزار شد و با توجه به مصوبه مجلس مبنی بر تجمیع انتخابات ریاست جمهوری و شوراها عمر این دوره از شوراها ۷ سال به درازا کشید لذا از اعضای شوراهای فعلی کسی نمی تواند کم بودن فرصت را برای کارهای نکرده بهانه کند .
اما مسئله مهمی که بهانه نوشتن این مطلب شد و متاسفانه این مسئله باعث پسرفت و عدم پیشرفت این روستا طی سالهای گذشته بوده است تکیه دادن حاجی بازاریها و افراد بی سواد و کم سواد بر کرسیهای شورای اسلامی این روستا بوده است به نحوی که در چهار دوره گذشته هیچ فرد دارای سواد حداقل لیسانس در این روستا عضو شورا نبوده است ( به جز یک مورد استثنایی که آن هم زیاد در کارهای روستا دخالتی نداشت ) و مردم برای یک امضا از اعضای شورا بایستی در پاساژهای فرش فروشی ملکان به دنبال امضا و مهر می گشتند و این مسئله علتی نداشته است جز عدم مسئولیت پذیری و فرار تحصیل کرده های روستا از تلاش برای عمران و آبادانی روستای خودشان .
دوستان عزیز برای یک روستا که تقریبا تمام قابلیتهای یک شهر را داراست و در هر خانواده ای یک یا دو نفر دانشجو و تحصیل کرده وجود دارد و تعداد دارندگان مدرک تحصیلی و دانشجویان دکتری آن متجاوز از ۲۰ نفر ، تعداد فوق لیسانسهای آن بیش از ۳۰ نفر و دارندگان مدرک لیسانس آن تقریبا ۲۰۰ نفر است و همچنین شاید حدود ۶۰ نفر معلم و دبیر تحویل جامعه داده است عیب بزرگی است که اعضای شوراهای اسلامی آن سواد کافی برای خواندن یک نامه را نداشته باشند و یا از حداقل توانایی برای نوشتن یک نامه به فرماندار و یا بخشدار محروم باشند .چون در قرن ۲۱ و در شرایط کنونی جامعه ما ارتباطات و پیگیری جدی امور هیچ راهی برای توسعه یک منطقه وجود ندارد چون در کشور ما روند تقسیم بودجه و یا گسترش امکانات نه بر اساس ضوابط بلکه بر اساس روابط صورت می گیرد و به نظر بنده شورایی که در ۷ سال حکومت خود از توانایی آسفالت ۳۰۰ متر کمربندی روستا عاجز بوده است با چه رویی می خواهد دوباره در انتخابات شرکت کند . شورایی که با وجود آنهمه زمین رایگان یک زمین مناسب را برای احداث کتابخانه عمومی در اختیار اداره کتابخانه های عمومی استان قرار نداد چگونه می خواهد در گسترش فرهنگ عمومی روستا نقش داشته باشد . ( در آینده نزدیک مطلب کاملی از کارهایی که شورا می توانست انجام دهد ولی متاسفانه انجام نداد خواهم نوشت ) .
شاید دوستان عزیز نوشتن این مطلب را در حالی که حدود ۷ ماه به انتخابات مانده است زود تلقی کنند ولی با توجه به اینکه تصمیم گیری هر فرد برای کاندیدا شدن شاید به مدت زمان زیادی نیاز داشته باشد لذا این مطلب را از این جهت زود نوشتم تا نسل تحصیل کرده و جوان آروق مسئولیت خود را دریابند و نگذارند اختیار روستای خودشان به دست افراد کم سواد و بی سواد بیفتند .
ضمنا در بخش نظرات لیست پیشنهادی خود را برای کاندیدا شدن افراد تحصیل کرده و مناسب بیان فرمایید تا از طریق این سایت از آنها برای کاندیدا شدن دعوت به عمل آید .
همچنین این نوشته حتما تایید نمی کند که افراد دارای سواد لزوما افراد لایقی هستند و یا خدای نکرده افراد بی سواد انسانهای نالایقی هستند بحث ما در این است که وقتی بی سوادی با بی لیاقتی یک جا و در یک فرد جمع شود و آن فرد عضو شورا شود آن وقت باید فاتحه روستا را خواند .
(ضمنا این نوشته در شرایط مناسبی نوشته نشده است لذا از جمله بندی ناقص مطلب پوزش می خواهم )
